Aida
aidasp

Een kerstverhaal

Een verhaal waarin verteld wordt hoe een familie behoed wordt voor overdadigheid met de kerstdagen.

Traditiegetrouw luidt ons gezin de eerste kerstdag in met een overdadige brunch, zo ook kerst 2008. De eettafel werd mooi gedekt, het dure servies afgestoft en kaarsen aangestoken. Heerlijk eten werd daaraan toegevoegd. Nu eerst de afbakbroodjes de oven in. Waar zijn die dingen toch? Natuurlijk….., vergeten in alle drukte. Jammer, dan het kerstbrood maar. Het hele huis op z’n kop gezet, om tot de ontdekking te komen dat de stol niet te vinden was. Waarschijnlijk laten liggen op de inpaktafel in de supermarkt. @%##GGRRRRR$%. Dan maar zonder dat genieten van de rest.

In de eetkamer aangekomen konden we nog net meemaken dat er een hond boven op de eettafel stond. Aan de slikbewegingen zagen we nog, hoe zij de laatste resten van alle vleeswaren wegwerkte. -Dit was echt de allereerste keer dat ik een hond heb zien glimlachen.- Met een (schijn)heilig smoeltje stapte ze zo van de tafel op de stoel, door naar de vloer en regelrecht naar de bank. Met een zucht van genot gaan dromen van zoveel goeds waarin ze terecht is gekomen.

aida01 aida02

Onze kerst kon niet meer stuk, na zo’n hilarisch toneelstuk. Na meisjesengel Rayo en kerstengeltje Bowie, hadden we eindelijk ons eigen kerstBengeltje Aida. Die ons zal behoeden voor overdadigheid en een lesje leerde in nederigheid. Aida is bij ons komen wonen, nadat onze grote vriend Bowie was gestorven. Bowie was ons eerste hondje van Resanito. Omdat een goede daad nu eenmaal een goed gevoel geeft en we in de geest van Bo wilden handelen, en ze heel veel lieve hondjes hebben, en ze zelf ook heel lief zijn, weer contact gezocht met Resanito. Het werd dus Aida.

Aida is een leuk klein hondenbeestje, met het meest engelachtige kopje dat ik ooit gezien heb. Maar in korte tijd hebben we geleerd dat het geen katje is om zonder handschoenen aan te pakken.. Het is echt een kleine doerak die ons meteen ging uitproberen. Helemaal leuk vind ik dat. Een miniding met de ego en de streken van een echte hond. Voor ons betekent dat werk aan de winkel (je krijgt nu eenmaal wat je verdient).

aida03 aida04

Nu ze wat gewend is en haar plekje in de roedel kent, is ze lief en aanhankelijk. Ze kan de hele dag spelen met balletjes en beertjes. Onze andere hond Luna gebruikt ze om op of in te klimmen, lekker naast te kruipen in de mand en de stuipen op het lijf te jagen. Ze is een en al vrolijkheid, een lekkerbek en knuffelsokje. Buiten wandelen vind ze heerlijk en laat iedereen versteld staan van de enorme snelheid die zo’n friemeldingetje kan ontwikkelen. Grote honden is ze vaak te snel af. Heeft alle oudere dames in de buurt voor zich gewonnen en hondenvriendjes gemaakt. En ze is overtuigd dat de visite alleen voor haar komt.

De conclusie is dat we blij zijn met elkaar en ik hoop dat ons dit nog heel lang gegund is.

Share →