Australia – nu Jiska
australiaspanje01

Hoe wij aan Jiska kwamen …

Het was een losse opmerking van een waarnemend huisarts die ons aan het zoeken bracht naar een hond. Ik moest meer de deur uit, frisse lucht inademen en afleiding hebben. Maar hoe doe je dat? In m’n eentje wandelen trok me totaal niet aan en overdag was er niemand die me daartoe een duwtje in de rug kwam geven. Heb je een hond? was de vraag. Nee, toen niet.

Een hond in huis… wat zou het allemaal inhouden? Eerst maar eens het internet op. Zoeken op trefwoord hond. Zoeken op trefwoord asiel. We wilden geen duur schoothondje om te showen, we wilden geen zwaargewicht, we wilden geen langharige hond i.v.m. allergie die zou kunnen opspelen.

jiskas0102

Wat wilden we dan wel? We wilden een hond met mooie ogen, een hond zonder kapsones, een hond waarmee je nog eens kon rollebollen, een hond die ons zou erkennen als baas, een hond die heel erg blij zou zijn om je terug te zien na het boodschappen doen, een hond met een echte staart, een hond waarvan er geen tweede bestaat.

Wim vond de website van Resanito, een rijtje leuke foto’s, beschrijvingen waar je duidelijk wat aan had en Wim had meteen gezien welke hond hij het leukste vond. Ikzelf zag het niet zo gauw, ze leken allemaal lief en hadden allemaal een goede reden om zo snel mogelijk in een eigen roedel geplaatst te worden.

We legden contact en konden maar met moeite wachten op de eerste kennismaking! Het eerste bezoek verliep heel prettig, het lukte om de aandacht bij het gesprek met Gillian te houden en konden stiekem het gedrag van de hond observeren. We mochten een eindje om met de hond, ze was loops! Liet dus braaf overal sporen achter…

jiskas0304

Met het advies om er nog een nachtje over te slapen gingen we naar huis terug. Wel doen, niet doen, wel … niet … De volgende dag belden we op om te vragen wanneer we haar mochten ophalen. Morgen!

Zo gezegd, zo gedaan. Ze wist het, we weten niet hoe, maar ze wist dat we voor haar kwamen en niet voor een andere hond in hetzelfde huis.

Jiska deed haar intrede in ons gezin van vader, moeder en drie tieners en is een onmisbaar lid geworden. We gaan met Jiska naar hondentraining waar we zelf bijzonder veel profijt van hebben.

Natuurlijk hebben we ook probleempjes gehad, slippers zijn kapotgebeten, onzindelijkheid werd een poosje een probleem, ze is ziek geweest met een vervelend darmprobleem (plaatselijk opgelopen), ze moest nog gesteriliseerd worden, ze is heel sterk en kon behoorlijk aan de riem trekken, ze houdt van springen in vieze sloten (maar ’t was ook wel erg warm!).

jiskas0506

Ze leert spelletjes doen en gehoorzamen gaat steeds beter, het is geen probleem om zomaar twee uur weg te zijn met haar in het park en dan nog is het jammer dat het echt tijd wordt om naar huis te gaan. Zelfs wandelen in de regen is leuk!

We zijn heel blij met Jiska en we denken dat zij ook blij is met ons. Smile

Hartelijke groet,

Adriana

P.S. Een onbedoelde maar zeer welkome bijwerking van het vele buiten zijn is dat mijn gezichtshuid veel zachter aanvoelt! Hoe vind je die??

Share →