Axel – nu Dubh
axelopv

Dubh is bij ons gekomen in oktober 2006. Hij was toen 7 maanden jong en is 15 maart 2 jaar geworden. Toen ik de foto van Dubh zag op de website van Resanito was ik meteen verkocht en nadat Wim en onze dochters Femme en Githa de foto zagen konden we alleen maar dromen dat Dubh bij ons terecht mocht komen.

Op 14 oktober zijn we naar hem gaan kijken en was de twijfel die we nog hadden in één klap weg. Een hond met een wakkere blik, scheve neus en een houding van ‘Oké, ik ga wat maken van het leven, jullie kunnen daar deelgenoot in zijn’. Het liefst hadden we hem meteen meegenomen maar we moesten nog twee nachten geduld hebben.

We hebben Axel vanaf de eerste dag Dubh genoemd wat ‘zwart’ in het Iers betekend. Wij vonden de naam goed bij hem passen. Vanaf het moment dat Dubh bij ons kwam wonen is elke thuiskomst een feestelijk gebeuren. Hij wende snel aan ons allemaal en verraste ons met zijn ondeugende streken. Met hem in huis kwam de pubertijd weer terug en dat was duidelijk merkbaar. Uitdagend gedrag, niet altijd maar in de pas meelopen maar eigen inbreng willen hebben. Telkens kwam hij met iets aanzetten, een papiertje, een sok, een want, een sjaal. Het hield maar niet op! Het was niets stiekem. Hij kwam daar openlijk mee en ging dan liggen op de grote rode mat en keek ons dan aan met een blik van ‘Zeg daar nu iets van!’ Hij was dan ook elke keer zeer verbaasd wanneer we gewoon overgingen tot een ruil. Nog steeds is Dubh heel goed in het ‘vinden’ van allerlei spulletjes!

axel01 axel02

Spelen is de grootste hobby van Dubh. Spelen met ons maar vooral met andere honden. Dubh is volgens mij een echte ‘hondenhond’. Alle honden die hij tegenkomt ervaart hij als leuk, aardig, gezellig, lief en hij vindt het nog steeds vreemd wanneer een andere hond begint te grommen. Hij gaat dan zitten of liggen en bekijkt de hond met een verbaasde blik. De laatste tijd krijgt hij meer in de gaten welke hond wel en welke hond niet wil spelen. Dubh is vreselijk blij als hij Simon de samojeed ziet of de doggen Jill en Ticoes. Het is grappig dat we vaak van andere hondenbezitters te horen krijgen dat Dubh hun hond weer aan het spelen krijgt!

axel03Soms merken we aan Dubh dat hij nog barrières moet overwinnen. Zo kan hij soms heel terughoudend en zelfs angstig reageren wanneer mensen hem benaderen op een te directe manier. Uit angst begint hij hard te blaffen We hebben gemerkt dat als niemand aandacht besteed aan zijn gedrag het gedrag snel overgaat.

Het wennen aan Bun, ons konijn is een zeer langzaam en moeizaam proces. Het is nog moeilijk in te schatten of Dubh in staat is om konijn te accepteren als een dier dat ook wel eens lekker in de tuin wil huppelen. Wij durven het in elk geval nog niet aan om Dubh en konijn samen los te laten zijn.

Het gaat goed met Dubh. Iedereen van Resanito kan trots op hem zijn dat hij zich zo vreselijk goed heeft ontwikkeld, vooral na wat hij heeft meegemaakt.

Voor ons en onze vrienden is Dubh een huisgenoot geworden Hij hoort er helemaal bij en wij verwonderen ons nog vaak dat zo’n mooi beest bij ons terecht is gekomen!

Heel veel groeten van Audrey, Wim, Femme, Githa en natuurlijk van Dubh

Share →