Belina – nu Chara
belinagr

Hoe het begon
Wij waren op zoek naar een teefje als kameraadje voor onze inmiddels 11-jarige Hollandse Herder Spike. Dat het een grote, liefst herderachtige, hond moest worden daar waren we het al vrij snel over eens. Dat het geen pup zou moeten worden was ook wel duidelijk. Daar zouden we Spike niet erg blij mee maken. Op zoek dus naar een dame van minimaal 1 jaar oud. Zo kwamen we op de websites van buitenlandse honden terecht. De site van Resanito gaf ons meteen een heel erg goed gevoel en daar zagen we Belina. We lazen de omschrijving en klikten haar weer weg vanwege 1 zin in de omschrijving: “Molshopen en muizenholen zijn een grote favoriet van deze dame, haar hele neusje verdwijnt in zo’n hol maar iets gevangen heeft ze nog nooit en dat zien we ook niet zo snel gebeuren.” Een mooie hond, voldeed verder volledig aan wat we zochten maar in onze woonkamer hebben we 3 grote terrariums met daarin muizen. Dat zou vast niet goed samen gaan.

De zoektocht ging dus verder. We kwamen steeds terug op de site van Resanito. Andere honden daar zagen we geplaatst worden maar Belina was nog steeds vrij. We hielden haar een tijdje in de gaten. Wel doen, niet doen? Via de website hebben we toen toch het interesseformulier ingevuld. De maandag erna werden we gebeld door Jeanneke. Na een half uurtje kletsen waren we het erover eens dat Spike en Belina wel eens een hele goede match zou kunnen zijn. Maar ja, die muizen… Jeanneke heeft toen eerst contact opgenomen met Susanne van het opvanggezin om te vragen wat de reactie van Belina zou kunnen zijn op muizen in terrariums. Een spannend moment dus voor ons, maar gelukkig duurde het wachten nog geen half uur. De verwachting was dat de muizen voor Belina geen probleem zouden zijn omdat de terrariums op ooghoogte (voor mensen) zijn geplaatst. We hebben dus gelijk een afspraak gemaakt voor een kennismaking met Belina. En Spike ook mee natuurlijk…

belina01 belina02

De kennismaking 
Toen we aanbelden kwam Susanne met Belina naar buiten. Eerst buiten even aan elkaar snuffelen. Spike en Belina waren direct enthousiast naar elkaar. Binnen werd dit nog eens bevestigd. Ze hebben elkaar geen moment met rust gelaten en waren continu met elkaar aan het spelen. Het leek liefde op het eerste gezicht. De klik tussen ons, als toekomstige baasjes, en Belina was er ook vrijwel direct. Als het spel met Spike voor haar even te te heftig werd dan kwam ze bij ons bescherming zoeken en niet bij Susanne. Ook wij waren op slag verliefd op haar. Hier hoefde niemand meer een nachtje over te slapen. Belina was gewoon de hond die we zochten en bij ons past. Nadat we een rondje buiten met Spike en Belina hadden gelopen kregen we zelfs de mogelijkheid om haar direct mee te nemen naar huis. Dit was wel heel erg verleidelijk maar omdat we er thuis nog niet op voorbereid waren, hebben we dat maar niet gedaan. Er moest voor haar nog een en ander aangschaft worden. En we wilden haar niet na een 2 uur durende autorit in ons huis droppen om dan gelijk weg te gaan om inkopen te doen. We spraken af dat we haar een week later zouden ophalen.

Een weekje wachten 
Wat moest er allemaal nog komen voor haar? Een mat, een halsband, een riem, een etensbak. Ook maar eens rondkijken naar welke hondenschool we met haar willen gaan. Genoeg te doen dus. Oh, en natuurlijk een naam! Hoe wilden we haar gaan noemen? Verschillende hondennamen werden genoemd maar geeneen daarvan vonden we passend. We besloten haar een Griekse naam te geven omdat ze daar vandaan kwam. Op internet was een lijst met Griekse meisjesnamen snel gevonden. Ook de betekenissen van de namen stonden erbij. Daar vonden we de naam Chara (de ch uitgesproken zoals in Bach). Het betekent blijdschap. Ondanks alles wat ze had meegemaakt in haar verleden was dit precies wat we hadden gezien toen we met Belina kennis maakten. Een hond die een enome blijdschap naar de wereld om haar heen uitstraalde. Belina gaat bij ons dus verder als Chara door het leven. En aan ons de taak om ervoor te zorgen dat zij deze naam ook altijd eer aan zal doen.

belina03 belina04

De grote dag, Chara ophalen 
Zaterdag 16 augustus 2008. We gingen Chara ophalen. Om zeven uur ‘s ochtends zaten we al in de auto. Vroeg. Maar de rit duurt 2 uur en we moesten hetzelfde stuk ook nog weer terug rijden. En deze dag wilden we natuurlijk zo veel mogelijk benutten om ervoor te zorgen dat Chara zich bij ons thuis welkom voelde. Aangekomen bij het gastgezin worden we door Chara weer super-enthousiast begroet. Ze was echt blij dat we er weer waren. Dit maakte het toch minder moeilijk om haar uit haar vertrouwde omgeving weg te halen. In de auto gedroeg ze zich keurig. Ze zat achterin rustig om haar heen te kijken naar de omgeving. Thuis aangekomen is Erwin gelijk met haar naar het plantsoen gegaan om een rondje met haar te lopen. Ik heb Spike ondertussen uit huis gehaald en ben met hem hetzelfde rondje maar dan in tegengestelde richting gelopen. We moesten elkaar dus tegenkomen. De ontmoeting tussen Spike en Chara verliep helemaal geweldig. Vanaf het moment dat ze elkaar zagen, hadden ze alleen nog maar oog voor elkaar. In huis ging het feest gewoon verder. Er werd de hele dag gespeeld en Chara voelde zich daardoor al gelijk op de eerste dag helemaal op haar gemak.

belina05 belina06

Hoe gaat het nu? 
Inmiddels is Chara nu vijf maanden bij ons. Het is een ontzettende lieve hond die graag in het middelpunt van de belangstelling staat en de hele dag wel geknuffeld wil worden. Dit in contrast tot Spike die een aai over zijn bol wel kan waarderen maar wegloopt als je hem een tweede aai wilt geven. We gaan met Chara elke zaterdag naar de hondenschool waar we samen met haar steeds meer leren. Alle tot nu toe geleerde commando’s voert ze thuis en buiten goed uit. Dan weet ze ons heel erg trots te maken. Op school zelf is het echter een ander verhaal. Dan hebben we echt met een puber te maken. Het leukste trucje dat ze zichzelf heeft aangeleerd is dan toch het opzoeken van andere honden en baasjes zodra de riem mag worden losgelaten bij bepaalde oefeningen. En de beloning, de vrijheid, die ze zich zelf daarmee geeft is groter dan elk hondenkoekje of speelgoed dat er op de wereld te krijgen is. Inmiddels is dit elke zaterdagochtend wel een keer vaste prik. De ene keer doet ze de oefening voorbeeldig en de andere keer gaat ze lekker haar eigen gang. Het is dus ook niet te voorspellen. En doordat ze het op zo’n vrolijke en ondeugende manier doet weet ze ook elke keer weer iedereen aan het lachen te maken. Toch heeft ze de basis 1 cursus met allemaal voldoendes gehaald. Tijdens de beoordeling heeft ze zich keurig gedragen en we zijn inmiddels alweer verder gegaan met de basis 2 cursus. Ze is erg leergierig en begint er ook steeds meer plezier in te krijgen doordat de band tussen ons en haar steeds beter wordt. Ze doet haar oefeningen niet meer alleen om een koekje te verdienen maar ook om ons blij te maken. Elke avond even naar buiten om te trainen doet ze dan ook vol enthousiasme.

belina07 belina08

In huis voelt ze zich helemaal thuis. Ze weet haar plek in onze roedel en als wij niet thuis zijn dan ligt ze samen met Spike op de bank. Iets wat niet mag als wij erbij zijn en dat weet ze dan ook heel goed. Chara heeft veel behoefte aan duidelijkheid. Voor haar houden wij ons dan ook strikt aan een aantal regels in huis die in een roedel ook gelden. Door hier heel consequent mee om te gaan merken we dat ze steeds beter in haar vel gaat zitten. Van onduidelijkheid wordt ze onzeker en ook boos op haar worden heeft geen zin. Dan raakt ze zo in de war dat ze helemaal niet meer begrijpt wat er van haar verwacht wordt. Ze kan heel goed alleen thuis blijven en soms als we niet zo heel erg lang zijn weg geweest dan kan ze je zelfs aankijken met een blik van “nu alweer terug?”. Alsof je haar rust verstoort. Waar we nog wel voor moeten oppassen is dat we geen kleding, schoenen, slippers en lectuur laten rondslingeren. Dit heeft ons al een t-shirt, een paar slippers, een paar schoenen, meerdere veters en stripboeken gekost. De spullen van Inge zijn daarbij haar favoriet en zal ze eerder pakken dan wanneer het van Erwin is.

belina09 belina10

De liefde tussen Spike en Chara is uitgegroeid tot een hele hechte band. Ze kennen elkaar inmiddels door en door. Toen Chara pas bij ons was kon ze buiten soms ergens heel erg bang voor zijn. Als ze bijvoorbeeld wat liep te snuffelen en na een tijdje opkeek en er ineens 5 meter verderop een plantenbak op straat stond. Dan keek ze met een blik van “Die stond daar zonet echt nog niet. Dit is niet grappig. Dit is eng!” en deed dan ook geen stap meer verder. Je kon dan vrolijk doen, lokken met koekjes en aan de riem trekken wat je wilde maar ze liep dan echt niet verder. Spike voelde dit feilloos aan en ging dan gelijk naar haar toe. Hij besnuffelde haar dan helemaal en ging vrolijk om haar heen staan springen. Vervolgens liep hij dan richting plantenbak en zij liep dan braaf met hem mee. Als je dit voor de eerste keer ziet gebeuren, denk je dat het verbeelding is maar na een paar keer heb je toch echt wel door dat Spike iets voor elkaar krijgt wat ons niet zou zijn gelukt zonder dwang. Inmiddels komt dit vrijwel niet meer voor. Chara wordt steeds zekerder en is eigenlijk nergens bang meer voor. Alleen zullen we voor oud en nieuw volgend jaar wel een oplossing moeten vinden. Want de angst (blinde paniek) die ze had voor vuurwerk was zo erg dat niks meer tot haar door drong en zelfs Spike kreeg haar niet rustig.

belina11 belina12

Andersom heeft Chara bij Spike iets voor elkaar gekregen wat nog geen hond ooit gelukt is. Spike is altijd heel erg op speeltjes gericht geweest. De woorden “delen met andere honden” stonden niet in zijn woordenboek en ook speeltjes van andere honden buiten werden door hem toegeëigend en niet meer terug gegeven. Chara mocht vanaf de eerste dag dat ze bij ons was met al zijn speelgoed spelen. Ze spelen er zelfs samen mee zonder ruzie te krijgen.

belina13 belina14

Ondanks al het bovenstaande is Chara af en toe geen makkelijke hond. We weten niet welke rassen er in zitten maar qua karakter en uiterlijk heeft zij het meeste weg van een kruising labrador en herder. De herder in haar wil graag dominant en de baas zijn. En de labrador in haar wil met alle honden en mensen vriendjes zijn en aardig gevonden worden. Het lijkt daardoor alsof ze af en toe een behoorlijke strijd voert met zichzelf. Ze heeft een behoorlijke eigen wil (de herder in haar) en als we haar daarin vrijheid geven dan wordt ze uiteindelijk ontzettend onzeker doordat ze de macht die ze heeft verworven niet aankan. Een strenge consquente aanpak met ruimte voor veel beloning in de vorm van knuffels is dan ook voor haar de beste manier om zich helemaal bij ons op haar gemak te voelen.

Ze is precies de hond die we zochten als maatje voor Spike. Een pittige dame die veel aandacht en liefde vraagt maar dit ook aan je terug geeft. We zijn Resanito dan ook dankbaar dat deze hond naar Nederland is gehaald.

Groetjes,

Inge en Erwin
Spike en Chara

 

Share →