Maca
macasp

Toen wij in 1992 uit Israël vertrokken weer richting Nederland, namen we Sabra mee, een bruin, klein hondje dat lief was en erg goed luisterde. In totaal dik 15 jaar mocht ze bij ons wonen en toen was het op en moesten we haar naar het tijdelijk onderkomen van de dierenarts in Stadshagen (Zwolle) brengen die haar een spuitje gaf. Verdriet? Ja, natuurlijk, maar ze had een prachtig leven gehad.

Een nieuwe hond? Maar even niet, een hond zoals Sabra zouden we toch niet meer vinden. Na een jaar namen we twee katten, Britse kortharen vanwege hun lieve karakter, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en we begonnen voorzichtig weer te praten over een hond(je). Op internet kijken, naar het asiel.

maca02 maca03

We kwamen uiteindelijk uit bij twee organisaties, waarvan Resanito er eentje was. En daar zagen we Maca, een klein hondje met een heel eigenwijs koppie. We waren er snel uit, Maca was onze eerste keus. Via het contactformulier kwamen we in contact met Gillian en die moest toevallig langs Zwolle, dus nam ze Maca mee. Maar, waarschuwde ze ons, als we Maca in het echt zouden zien, zouden we helemaal verkocht zijn. En dat klopte!!

Een week later kwam Maca bij ons wonen en werd het contract getekend. Maca is een maca01chiwawa achtig hondje met pekineze trekjes die, als je haar uitlaat, zeker de belangstelling trekt van veel mensen. Ondanks een orthopedisch probleem aan haar rechterpoot rent ze als een haas door het park achter een balletje aan, want daar is ze helemaal gek van. Alles wat rond is: balletjes, ballen, mandarijnen en zelfs paardenkeutels (toen ik haar meenam naar de manege).

We genieten nog ieder dag van haar knorretjes, haar vertederende kop, ze loenst een beetje en dat maakt haar nog meer aantrekkelijk. Maca heeft haar plaatsje wel gevonden in ons gezin en daar blijft ze, alhoewel Gillian dat wel een beetje aan het hart gaat.

Groet,

Arjan

Share →