Max
maxopvang

Mij, als roedelleider van Max, is gevraagd om even een stukje, incl. wat foto’s op te sturen voor jullie internetsite.

Toen wij voor het eerst kennis gingen maken met Max bij Ria Veldhuizen, hadden wij onze andere hond Levi (kruising van een kleine terriër) mee. Deze eerste ontmoeting met de twee honden, was heel kort even heftig, maar ze vonden elkaar daarna maar bar interessant, interessanter dan wij als visite waren. Toen wij na een paar weken weer langskwamen, deze keer om Max op te halen en zonder Levi, leek Max ons toch te herkennen, wat het voor zowel de oude roedelleiders als de nieuwe gemakkelijker maakten om respectievelijk afscheid te nemen, als om hem mee te nemen.

max01 max02

Max was gelukkig al gewend aan auto rijden, want het was nog 2 uurtjes achterin zitten, liggen, staan, draaien, liggen, zitten, etc. etc. Ook in zijn nieuwe huis moest Max uiteraard even wennen, o.a. aan de twee poezen, de kippen in de tuin en vooral aan de pauw van de buren wanneer deze even kwam buurten. Max is inmiddels gewend aan de pauw, maar andersom nog steeds niet, en dat bevalt Max prima zo.

We hebben 3 hondenmanden in de woonkamer staan en 1 kleine (voor Levi) in de keuken, Max wisselt dan ook regelmatig tussen twee manden, maar heeft voorkeur voor de mand die het dichtst bij bij de bank staat. In het begin wist Max niet zo erg waar bijvoorbeeld een bal voor was en waarvoor de baas zonodig met takken moest gooien. Dat met die takken heb ik inmiddels opgegeven, want dat wordt nooit wat, maar die tennisbal …… We beschikken over een redelijke tuin die te klein is om met takken te gooien, maar spelen met een bal lukt wel. Bovendien gebruikt Max de mogelijkheid om rond het huis te rennen als hij zijn energie kwijt moet en hij weet ook hoe lekker een buffelhuidkluif is.

max03 max04

Max is verzot op aandacht en omdat hij niet op de bank mag komen, hangt hij met zijn bovenlijf op schoot, terwijl zijn achterpoten nog op de grond staan. Een vertrouwd beeld voor menig hondenbezitter denk ik zo. Naast de favoriete mand van Max staat een grote kamerplant en wat wij niet kunnen verklaren is waarom hij geregeld heeeeeel langzaam onder deze plant doorloopt, terwijl de blaadjes net zijn rug raken. Het zijn maar kleine blaadjes, dus hij kan ze niet erg voelen, maar blijkt het toch prettig te vinden. Sterker nog, we hebben twee grote kamerplanten, maar hij geeft toch de voorkeur aan maar 1 plant.

Resumé, ondanks alles wat Max meegemaakt heeft en o.a. dankzij de opvang van de familie Veldhuizen en wat zij hem geleerd hebben, hebben wij er een geweldige hond bij.

Groetend,

Hans

Share →