miesje2Hierbij wil ik laten weten aan jou en alle anderen die dit goede werk doen.

Maart j.l. hebben wij Miesje opgehaald bij een heel lief opvanggezin .Wij troffen Miesje aan als een heel afstandelijk maar o zo aandoenlijk hondje.Ik was en ik moet zeggen mijn man ook wel hoor al liet hij dat niet zo merken
gelijk weg van haar en durfde ook de zorg op mij te nemen om haar een gelukkig leven te geven.

In het begin was het heel moeilijk ,niet eten ,niet drinken en vooral heel erg bang ook voor mijn man en het gezin.Buiten schrok ze van alle vreemde dingen en vooral mannen daar wilde ze niets van weten en kroop dan achter mij om vervolgens heel erg te gaan trillen.
We zijn nu bijna vier maanden verder.Met veel geduld en liefde voor Miesje gaat het een stuk beter.Ze is in het gezin een stuk rustiger.
Buiten gaat het ook geweldig de wandelingen in het bos over de zandverstuiving en langs het water vindt ze helemaal geweldig en loopt dan ook lekker los.

Wij zien haar elke dag een klein stukje zekerder worden. Als  zij b.v. ineens iets uit haar zelf doet dan kan ze je aankijken van ..zie je ik kan het wel..dat is zo vertederend dat ik daar af en toe
heel emotioneel van wordt. Kortom we zijn er nog niet maar weten zeker dat het helemaal goed komt met haar.Het is een geweldig hondje zo trouw ,lief en vooral dankbaar dat laat ze je
steeds weer merken door de manier waarop ze naar je kijkt.Wij zijn blij met haar en ik denk zij ook met ons.

Groetjes Rinus en Rita

miesje1

Share →