Nadia – nu Twotoe
nadiasp

Dit is onze Twotoe, voorheen Nadia. In september 2007 kwam zij, 6 maanden oud, bij ons wonen. Van haar leven tot dan toe was niet veel bekend, behalve dat ze op straat was gevonden met twee tenen van haar linkerachterpoot zo zeer beschadigd dat ze geamputeerd moesten worden. En wij dachten ach … wat je mist, kun je benoemen, dan mis je het niet meer, vandaar haar nieuwe naam Twotoe (twee teen).

nadia01

Ze bleek een uitzonderlijk lieve hond te zijn met maar een paar traumatische overblijfselen uit haar valse startjeugd. De bezem en de tuinslang zijn angstwekkende objecten en autorijden alleen als het echt moet, maar liever niet. Naast dat ze lief is, is Twotoe ook uitgegroeid tot een prachtige hond, hoog op de poten, slank met een glanzende vacht en een hele lieve uitstraling in haar ogen. Kortom, een tophond.

Ze is nog net niet doodgeknuffeld door onze kinders, maar het scheelde niet veel en de Fatboy is allang niet meer zo schoon als op de foto. En al na een korte periode, is deze Spaanse asielzoeker cum laude geslaagd voor haar inburgeringscursus.

nadia03 nadia04

Daarna werd het tijd voor het serieuze werk en hebben we 3 hondencursussen doorlopen met als gevolg dat we ook nog eens een best wel gehoorzame puberhond hadden. Behalve dan dat ze zich nog al eens door de konijnen, reeën, koeien en joggers liet verleiden tot een jachtpartijtje waarbij ik dan maar de wandeling alleen moest voortzetten. Inmiddels is ze uitgegroeid tot een hele krachtige, lieve hond en heeft ze haar draai in ons en haar leven helemaal gevonden.

nadia02

Naast dat Twotoe vast heel dankbaar is dat ze woont waar ze nu woont, zijn wij dat ook!!! Zij heeft ons vorig jaar nog net op tijd met veel blaffen en tegen het raam opspringen, kunnen waarschuwen voor brand in ons huis. Als zij er niet was geweest, was ons huis tot aan de bodem afgefikt, dus driewerf hoerá voor Twotoe.

nadia05 nadia06

Zwemmen kan ze als de beste, hebben we ontdekt. Bijhouden lukt echt niet. Waarschijnlijk heeft ze dat te danken aan haar voorouder, de Flatcoat retriever. Ook in het rennen (van de hazewind-voorouders denken wij) is ze niet te overwinnen, tenminste als het gaat om de lange afstand, want wendbaar zijn met die lange benen is wat lastiger.

Onze Twotoe is een ‘happy unit ‘ zoals we haar wel eens noemen en wij zijn ook erg happy met haar. RESANITO bedankt! En dan natuurlijk in het bijzonder Jeanneke voor haar hulp als we het soms niet meer wisten. Hartstikke bedankt!

Share →