Hoi,

Ik ben Nala. Sinds een jaar woon ik in Rossum Gld. Ik ben in december 2009 door mijn baasjes opgehaald in een dik pak sneeuw.
Toen ik mee ging vond ik alles nog maar eng en wat moeten jullie met dat rare witte spul buiten op het gras? Als we buiten aan het wandelen waren, liep ik vaak met mijn staart
tussen mijn benen. Ik moest erg wennen.

De decembermaand was voor mij een lastige maand om te wennen. Sneeuw en vuurwerk waren toen nog niet mijn dingen. In het begin vond ik het ook moeilijk om af en toe een paar uurtjes alleen te zijn.
En om dat te laten zien, vrat ik aan pennen, muizen van de computer of een playstationcontroller. Toen het voorjaar begon en de zon begon te schijnen, voelde ik me steeds fijner.
Lekker de zonnestralen opzoeken.

Ik heb veel gewandeld langs de Waal en achter alles aangejaagd wat er was. Ganzen, reigers of ooievaar, ik ga pas mee naar huis als ze allemaal weg zijn. In het water had ik ook nog nooit gestaan, tot ik achter een paar eenden aanging. Toen stond ik in 1 keer tot aan mijn buik in het water.  En dan die rare golven, dat was voor mij allemaal nieuw.

In de zomer mocht ik mee op vakantie naar Zuid-Duitsland. Mijn baasje en vrouwtje dachten dat ze best veel met mij moesten stoppen. Om te laten zien dat dat niet hoefde, sprong ik gewoon weer terug in de auto en ging ik weer lekker verder slapen in mijn mandje. Ook hebben we daar veel gewandeld. Mijn baasje en vrouwtje hadden een rugzak meegenomen voor als ik het niet vol zou houden, maar dat was eerder andersom. Ik heb met mijn baasjes al veel mogen zien. Ze nemen me, waar het kan, overal mee naar toe.

Ook hebben we een konijn in de achtertuin. Daarbij zou ik wel eens een dag in het hok willen zitten, maar dat mag niet, flauw he?? En om dat te voorkomen hebben mijn baasjes een doorzichtig hek om het hok gezet, waar ik soms uren voor kan zitten.

Dus mijn leven ziet er als volgt uit: ik blaf, ik kwispel en ik waak, want mijn baasjes zijn mij alles waard.

Groetjes vanuit mijn warme mandje, teckel Nala

 

 

 

Share →