Neo IV – nu Joep
neo4s07a

Twee jaar geleden hebben we Joep mee naar huis genomen die toen twee en een half jaar oud was. Het was onze eerste reu na een reeks teefjes uit Nederlandse asiels. Hij is een grote, slanke, 40 kg. wegende knappe kerel die graag met ons meeging, alhoewel hij dol was op zijn “moeder” in het opvanghuis.

Joep is een rustige hond maar¬† het viel ons wel op dat hij veel langer nodig had om aan het cultuurverschil te wennen dan honden uit een asiel hier. Hij vond vrachtwagens die langs rijden maar niks, de brandende open haard was – en is – een reden om in een andere kamer te gaan liggen en het leek alsof hij nog nooit paarden, koeien of schapen gezien had. De eerste avond hier kwam hij aansjouwen met een grote egel in z’n bek wat toch erg pijnlijk moet zijn. Pas drie egels verder besloot hij dat hij er beter bij kon gaan staan blaffen.¬† Omdat wij in een bosrijke streek wonen kwamen we heel snel tot de ontdekking dat Joep een enthousiaste jager was die acuut stopverf in z’n oren heeft als hij een spoor ruikt. Paarden en koeien waren ook zeker de moeite waard om bij in de wei te springen en orde op zaken te stellen. Ook katten, waar we in de buurt geen gebrek aan hebben en die eigenlijk totaal niet onder de indruk zijn van Joep en dus midden op straat blijven zitten, zijn een doorn in zijn oog. Dit alles brengt met zich mee dat onze wandel-radius zich beperkt tot zoveel mogelijk wild-vrije gebieden waar hij toch los kan lopen. Gelukkig hebben we daar inmiddels onze draai in gevonden. De paarden bleven een probleem maar Joep heeft geleerd dat ze bij het uitzicht horen en als ze nu maar niet galopperen dan komen we er veilig langs.

Met – bijna – alle honden kan hij het uitstekend vinden en hij is ervan overtuigd dat alle mensen aardig zijn; als er gebeld wordt ontvangt hij vriend en onbekende even gastvrij. Gelukkig is hij zo groot dat mensen toch gepast onder de indruk zijn. Hij luistert over het algemeen goed en leert gemakkelijk. Om aan te geven dat hij niet alleen thuis wilde blijven voor een paar uur moesten de boeken die we aan het lezen waren het ontgelden. Inmiddels ruimen wij de boeken op en lijkt het ook beter te gaan. Eigenlijk gedurende het eerste anderhalf jaar hebben we Joep zien veranderen en zich ook zien hechten aan ons. Hij is niet dol op autorijden maar het betekent dat hij mee mag en dat is belangrijker. Behalve dat we met “veel hond” bij iemand binnen komen gedraagt hij zich altijd voorbeeldig. Met onze kleinkinderen is hij rustig en vindt hij het gedoe gezellig. We wandelen veel met hem. Op straat loop ik wel met een ‘gentle leader’ omdat ik anders min of meer horizontaal mee achter een kat aan ga of iets anders wat acuut zijn aandacht vergt. Dan merk je pas hoe sterk hij is en hoeveel gewicht hij erin kan gooien. Joep was op dieet toen hij bij ons kwam en dat blijft ook zo. We hebben een aardige dierenarts waar Joep graag naar toe gaat! Er is een grondig onderzoek gedaan toen hij zich in het begin niet goed voelde. Daar is niets bijzonders uitgekomen en nu blijft het dieetvoer als basis en kan hij daarnaast wel wat extra’s krijgen zonder dat hij daar last van heeft. De maag blijft zijn zwakke plek.
Al met al zijn we ontzettend blij met Joep; hij houdt ons behoorlijk in beweging, is goed gezelschap en een geweldig maatje.

Palmyre Haver Droeze

Share →