Olle

Olle-14-010-2012-0562-wpcf_650x432

Over Olle.

In november 2012 hebben wij Olle geadopteerd dus het is hoog tijd voor een verslagje.

We hebben er geen moment spijt van gehad. Het is een lieve, aanhankelijke, speelse, sociale en enthousiaste hond!!Olle1

De eerste week kwamen wij er al achter dat hij wel erg hoog kon springen, want opeens zat hij op het aanrecht tussen de bordjes en de kopjes naar buiten te kijken!

Olle houdt er erg van om achter een tennisbal aan rennen, grote kuilen te graven op zoek naar molletjes, met enorme takken te slepen, eenden te laten schrikken, te chillen op de bank en natuurlijk te eten.

Als ik vrij ben, hypnotiseert hij me zo lang tot ik met hem naar het Delftse Hout ga. Daar banjert hij dan heerlijk 2 uur rond. Hij luistert goed, tenzij hij een fazant in het vizier krijgt, maar gelukkig gebeurt dat niet zo vaak.

Het speuren naar katten is ook zijn lust en zijn leven. Als hij er een ziet, wordt hij helemaal wild. Ik hou hem dan ook maar aan de riem, dicht bij huis. Ik verdenk de buurtkatten ervan dat ze hem soms expres met zijn drieën op zitten wachten in de brandgang, omdat hij toch niets kan doen.

We hebben ook twee valkparkieten in huis, de eerste dag dat hij binnen kwam, nam hij meteen een sprintje en zat bijna bovenop de kooi door al dat leuke gefladder. Inmiddels negeert hij ze en slaapt hij ook rustig naast de vogelkooi.

Op de dagen dat ik werk wordt hij door onze super-hondenuitlaatservice Ingrid meegenomen naar de Nootdorpse Plassen waar hij lekker rondstruint met nog een aantal andere honden. Als ik thuis kom is hij moe en tevreden.

Olle5 Olle6Ik ben soms wel eens nieuwsgierig naar het soort hond waar hij van afstamt, omdat Olle een kruising is. Dan wilde ik dat ik net zoals tante Es zou kunnen vragen: “Vertel eens Olle, wie is je vader, wie is je moeder?” Maar dat zullen we nooit weten.

In de winter heb ik met hem de EG cursus gevolgd en dat vond hij zo leuk, dat hij bijna niet te houden was, als we er naartoe liepen. –maar dat kan bij nader inzien ook komen door de stukjes worst die ik altijd meenam-. Alleen het liggen lukte niet zoals het koud was. Tja, het blijft een Spaans hondje. Die liggen liever in de zon. Hij heeft wel zijn diploma gehaald. Ik ben supertrots op hem.

Nu volg ik met hem de behendigheidscursus voor beginners. Het is erg leuk om dat soort dingen met Olle te ondernemen, want hij is altijd enthousiast.

Hij is nog steeds aan het ontdekken. Gisterenavond ontdekte hij opeens weer dat hij een staart had, en heeft er vervolgens een kwartier achteraan gerend. We probeerde hem steeds af te leiden, maar steeds dacht hij: “Hee, wat is dat? Dat ken ik nog niet.” En dan begon hij weer opnieuw.

Het is een komisch beestje en volgens mij voelt hij zich thuis bij ons. Wij kunnen hem in ieder geval niet meer missen!!

Groeten van Saskia

Olle2

Share →