Uno
unosp1

Hallo, ik ben Uno Platuno en ik ben op 15 februari opgehaald in Den Haag door mijn nieuwe baasjes uit Rotterdam.

unodub3

De eerste dagen heb ik de omgeving leren kennen, deze was heel anders dan in Den Haag. Het is hier overal groen, lekker zacht voor aan mijn pootjes, maar na een week was ik al aardig gewend en kon ik al los. Goed, hè? Ze leerden me de metro, winkelcentrum en alleen blijven (minder leuk), bus, lift en wat je allemaal zo moet leren in je leven. Voor mij een heleboel nieuwe dingen en dat houdt nog steeds niet op. Ik moet nog leren aan de fiets en ook op trainen moet ik leren – ondanks andere honden – ook aandacht voor mijn baasje te hebben. Moeilijk, hoor!!!!!! Maar geduld is een schone zaak.

unodub4

Ik ben al aardig gesocialiseerd, want er lopen hier heel veel honden. Aardige en minder aardige honden, en als ik zo los loop, dan vergeet ik wel eens dat ik een nieuwe baas heb en komt mijn straatverleden weer boven drijven, wat mij geen windeieren legt. Het opeten van uno5ballonnen, stront, plastic zakjes en rubber elastiekjes van de postbode enz. enz. wordt mij door mijn nieuwe baasjes niet in dank afgenomen. Die rennen zich de kleren om dat af te leren, maar ik ben lekker sneller dan hun met mijn keienkopje, met als gevolg dat ze me moeten laten braken om de ballonnen en de elastieken weer uit mijn maag te verwijderen.

Maar zoals je ziet op de foto’s, zijn er ook een heleboel positieve dingen, zoals lekker veel buiten lopen en eten krijgen en me lekker op mijn gemak voelen en lekker met balletjes spelen, zodat ik ‘s avonds lekker kan slapen in mijn heerlijke luie mand. Je zou haast zeggen een slechte start, maar een goed vervolg. Eind goed, al goed!

Ik hoop dat het met mijn andere Spaanse vrienden net zo is gegaan als bij mij.

Groetjes van Uno en
zijn baasjes Marja en Richard

 


Februari 2008

Hallo allemaal, hier is hij weer: UNO

Dag kanjers van Resanito, hoe gaat het daar? Hier gaat alles goed. Het is feest hier in Rotterdam en wel hierom: ik leef alweer een jaar bij mijn nieuwe baasjes. Gaat dit hard hé?

Op 15 februari 2007 ging ik met ze mee en moest veel leren zoals je kon lezen in de eerdere update. Nu zijn ze veel verder dan gedacht met die Spaanse keijekop. Ik doe ook erg mijn best en al zeg ik het zelf: ik ben natuurlijk ook heel knap, ha ha.

unos01 unos02

Maar nu even serieus. De kilometers die ik onder de voetjes door heb laten gaan, zijn niet meer te tellen. Ook zijn er twee diploma’s gehaald (kijk maar onderaan de pagina) waarvan er een met een vette 10! Heb ik die Hollandse honden even laten zien dat deze jongen het in zich heeft, want in het begin leek het nergens op, veel te veel afleiding, maar nu een jaar verder kunnen ze niet meer om mij heen.

unos03 unos04

Het is de baasjes gelukt om mij dingen af te leren die niet helemaal goed waren zoals ballonnen eten en uit vuilnisbakken, maar ook nieuwe dingen zoals aan de fiets lopen (heerlijk), zit, hier, af en de hi five en stilstaan zodat de baas een foto kan maken. Maar ik leer me ook zelf wat aan zoals op de foto te zien is: op baas zijn stoel gaan liggen. Dat mag niet, maar het was makkelijk te leren. Hi hi, zo zie je maar, ik blijf toch een beetje ondeugend.

rocy-uno unos05

Niet alles is zo makkelijk gegaan. Je loopt wel eens tegen iets aan zoals een hond die mij niet leuk vond en dat ook liet merken door hard in mijn poot te bijten. Ja, dan heb je een jaap in je poot en moet je naar de dokter om het te laten hechten. Dan mag je weinig doen een paar weken, maar als alles weer mooi is dichtgegroeid mag je weer los gaan en alle energie er uit laten komen, heerlijk. Zij het niet dat dit manneke iets te wild is en niet altijd uitkijkt waar hij loopt, dan is de kans dat je je verstapt erg groot en dat gebeurde dus ook. Maar de baasjes behandelen me en mij ontbreekt niets. De tijd heelt alle wonden. Geduld moet je wel hebben, anders gaat het niet goed komen.

unos06 unos07

De rakker die ik was, is wel een cm of 5 gegroeid en is wat kilo’s aan gekomen (niet te veel hoor) en ik maak nog steeds vrienden, klein en groot. Al met al gaat het goed met UNO en vier ik feest en hoop nog heel veel jaren feest te vieren.

Dus de groetjes aan iedereen die het leest van UNO


Februari 2009

Hallo, hier zijn we weer alweer!

uno01 uno02

Het gaat goed met dit manneke. Ik heb het wel getroffen hier in Rotjeknor bij die afgekeurde Hagenezen Marja en Richard, die al twee jaar met dit manneke bezig zijn om hem wat te leren zoals je in eerdere updates heb kunnen lezen. Maar nu ja, dat is een wereld van verschil. Ik heb het een en ander bij geleerd en gedraag me als een afgestudeerde hond. Kan het wel hoor, maar het is te veel om op te noemen.

Marja en Richard zijn heel blij met mij en moeten ook veel lachen om de streken die ik uithaal, want die heb ik nog steeds en dat zal altijd wel blijven, ook al word ik bejaard en dat wil ik graag: bij die twee, kunnen we samen oud worden.

uno03 uno04

Nu even over het afgelopen jaar. Daarin is veel veranderd in de positieve zin. Jullie weten wel dat ik een uitbundige jongen ben en niet altijd oplet waar ik ben en wat ik doe en met wie (met vrienden en geen vrienden). Dat kwam me dan te staan op een knauw en een grauw wat me niet altijd ongeschonden uit de strijd deed komen.

Maar dan is er een arts die het wel weer repareerde en de baasjes die de verzorging op zich namen. Ze masseerden mijn poot, gaven me lekker te eten en liepen veel met mij buiten. Leek wel een topsporter met verzorging de hele dag door, met als resultaat: alles is goed gekomen en ik heb spieren als kabeltouw en dat komt door die twee! Ze lopen en trainen elke dag met mij en maken dan een hoop plezier, dus kom ik niets te kort hier.

uno05 uno06

Ben ook op vakantie gegaan naar België. Dat was heerlijk zoals je kunt zien op de foto’s. Lekker in de bossen en de hei en in de Sahara, een zandafgraving die heel erg mooi is 15 dagen heb ik daar allemaal nieuwe indrukken opgedaan en geroken. Dat kostte veel energie en moest ik twee keer zoveel eten als normaal en geen gram aankomen hè.

Nu zie je maar wat een leven ik heb, maar dat is begonnen bij Resanito. Gill was het opvanghuis en van daaruit ben ik in Rotjeknor terechtgekomen en met vallen en opstaan is het hondje wat ik was, een ongeleid projectiel, uitgegroeid tot een net hondje wat nu opgaat voor zijn volgende diploma GG1.

uno07 uno08

O ja, wat ik ook kan, is schaatsen op mijn manier, maar wat ik niet weet is hoe dik het ijs is. Dat hoef ik ook niet te weten, want ik ga er toch wel op, alleen vinden de baasjes het wat minder en zo zie je maar! Ik heb ook de hondenbank ingesteld (zie foto). En er is een teefje dat mij lekker vond en die heeft een stuk uit mijn oor genomen. Of het gesmaakt heeft, weet ik niet, maar ik ben het kwijt!

Groetjes van Uno

PS Ik heb een vriendinnetje. Ze heet Binty en is een Bourbon. Ze is zo lief dat ik haar opvreet! Dat doe ik door haar bovenlip te pakken en haar aan haar lip mee te nemen, maar zij vindt dat niet leuk en dan zet ze mij behoorlijk op mijn plaats! Maar ze is zo lief!


Share →